اختصاصی/جوادکاظمی تکلیمی

شکوفه های زیتون/  منجیل از مهمترین شهرهای شهرستان رودبار می باشد. این شهر در منطقه‌ای کوهستانی در کرانه شرقی سفیدرود قرار دارد که به شدت بادخیز است. جمعیت این شهر طبق آخرین سرشماری ۱۵۶۳۰ نفر است. ساکنان قدیمی شهر اغلب، ترک زبان هستند. اما به جهت مهاجر پذیر بودن این شهر در سالهای اخیر مهاجران زیادی از شهرها و روستاهای اطراف در این شهر ساکن شده اند که صحبت با لهجه های کردی و گیلکی نیز در این شهر رایج شده است. ساکنان قدیمی منجیل بسیار مهربان و مهاجر پذیرند و محیط خوب و بی تعصبی برای مهاجران فراهم نموده اند که موجب جذب خانواده ها از اطراف به این شهر گشته است.

درآمد اصلی مردم این شهر از راه تجارت و فعالیت های اقتصادی تامین می‌شود. افراد از طارم سفلی و علیا و روستاهای اطراف جهت تامین برخی نیازمندی‌های خود به منجیل مراجعه می‌کنند. بخش دیگری از درآمد مردم این شهر از راه فروش زیتون و فراورده‌های آن تامین می‌شود. محصول اصلی این شهر زیتون است و باغات زیتون بیشتر در حومه آن پراکنده‌اند.

منجیل شهر انرژی گیلان شمرده می‌شود. باد منجیل یکی از عوامل معروفیت این شهر می‌باشد که اغلب در بهار و تابستان با شدت بیشتری و در پاییز و زمستان با شدت کمتری می‌وزد. اوایل دهه هفتاد با تصمیم دولت اقدام به خرید و نصب نیروگاه بادی از کشور دانمارک گردید و پس از گذشت چند سال و فراگیری متخصصان داخلی، امروزه پروانه‌های بادی در کشور تولید و در نیروگاه بادی منجیل نصب شد. سد سپیدرود نیز یکی دیگر از عوامل معروفیت و جذابیت منجیل است که در اوائل دهه ۴۰ بدست نیروهای فرانسوی در دهانه این رود خروشان واقع در شهر منجیل ساخته شد.

سدی که در آن رودخانه‌های شاهرود و قزل اوزن در شهر منجیل بهم می‌رسند و آبی که از این رودخانه‌ها سرازیر می شوند در پشت سد سفیدرود ذخیره می‌گردد تا نیاز شالی کاران و کشاورزان گیلانی را در بهار و تابستان تامین نماید.

شهر منجیل محل تلاقی سه نوع آب و هوای معتدل خزر، کوهستانی البرز و گرم و خشک مرکزی ایران نیز می‌باشد و از این حیث نیز هوایی منحصر بفرد دارد. در ادامه گفتگوی ما با چند تن از شهروندان منجیلی در خصوص مشکلات و کمبودهای این شهر از نظر خواهید گذراند؛ با ما همراه باشید.


توریست باید از بیایان عبور کند اما خودروهای سنگین از درون شهر

طاروردی جوانبخت از بازاریان شهر منجیل؛ یکی از مشکلات اصلی برخی بازاریان که تنها شامل کاسبین منجیل نیز نمی شود، دخالت در فروش محصولات دیگر صنف ها می باشد؛ برای مثال در مغازه ساندویچی شاهد تهیه و فروش املت و نیمرو هستیم.

مبحث دیگر در رابطه با جذب گردشگر است، رئیس جمهور در سخنرانی های خود اکثرا به جذب گردشگر و توریست اشاره می کند. اما این توریست چگونه باید وارد شهر منجیل شود؟ مسافران از بیایان عبور می کنند اما خودروهای سنگین از درون شهر. منجیل زمانی مهاجرپذیر بود اما اکنون این وضعیت معکوس شده است. مغازه ها یک به یک رو به تعطیلی کشیده می شوند و یا تغییر شغل می دهند.

منجیل رمپ ورود و خروج ندارد. گردشگر وارد شهر نمی شود در نتیجه چیزی جز بیکاری و مهاجرت انتظار این شهر را نمی کشد. شهر منجیل هیچگونه پشتوانه ای جهت اشتغال ندارد. مردم منجیل از وجود صنایع مختلف و کشاورزی محروم هستند. فرماندار شهرستان به صراحت می گوید آزادراه از رودبار عبور می کند اما در این میان تکلیف دیگر شهرهای شهرستان چه می شود؟

در منجیل پیاده روها وضعیت اسفناکی دارد و با اولین باران تردد برای مردم سخت می شود، در شهر فضا برای پارک اتومبیل نداریم. خودروها در خیابان به صورت دوبل پارک می کنند و همین عوامل دست به دست هم می دهد تا مسافر بخاطر نبودن فضای پارک در شهر نماند.

مسئولین از ظرفیت های گردشگری این شهر استفاده نمی کنند. جزیره منجیل، سرو هرزویل این ها ظرفیت های منجیل است.

مسئولین با لغت صحبت می کنند اما من با درد صحبت می کنم آنها لغت منطقی به کار می برند  من نمی توانم به مانند آنها صحبت کنم. مسئولین از نزدیک با گرفتاری های پیش آمده برای مردم آشنا نیستند. در گذشته های دور مسئولین شهرستان در شهر قدم می زدند و با مردم هم نشین و هم کلام می شدند اما اکنون فقط در زمان انتخابات آنها را می بینیم.


تصمیم گیران، مشکلات را به یکدیگر پاس ندهند

مهدی مردانی از کاسبین شهر منجیل؛ نزدیک به ۵۰ سال است که ساکن شهر منجیل هستم و تقریبا ۱۰ سال است که به شغل آزاد روی آورده ام. از مشکلات شهر منجیل می توان به آزادراه اشاره کرد. تا زمانی که خودروها از داخل شهر عبور می کردند وضعیت بازار بسیار با چیزی که هم اکنون شاهد آن هستیم متفاوت بود. عبور اتوبان تعطیلی خیلی از مشاغل مانند رستوران ها را در برداشت. وضعیت بازاریان منجیل در فروش مستقیما بر قدرت خرید کل شهروندان این شهر تاثیر گذاشته است. مسئولین در این زمینه اقدام مطلوبی برای منجیل انجام نداده اند و پیگیری های ما بی فایده بوده است. افراد تصمیم گیر برای حل مشکلات ما را به یکدیگر پاس می دهند و مردم این شهر برای رفع مشکلات خود در بلاتکلیفی به سر می برند.

مشکل دیگر شهر منجیل برمی گردد به جایگاه های نامناسب ایستگاه های تاکسی این شهر. ایستگاه های تاکسی رشت، رودبار، رستم آباد و علی آباد و حتی تاکسی های شهرک ایثارگران و هروزیل در بهترین نقاط شهر منجیل هستند. مسافر دیگر مکانی برای پارک ندارد چرا که با ایستگاه تاکسی مواجه خواهد شد.

همچنین از جزیره منجیل می توان یک قطب گردشگری ساخت و با دعوت از سرمایه گذاران مختلف تحول خوبی در این زمینه ایجاد نمود. شهرستان های دیگر به دلیل نبود قابلیت های طبیعی دست به ساخت استخرها و مناظر گردشگری مصنوعی می زنند چرا ما با وجود این ظرفیت های خدادادی نباید از آن به بهترین شکل بهره ببریم. شهرستان های دیگر از کمترین استعدادهای شهر خود بیشترین بهره را در جذب گردشگر می برند اما ما با وجود چنین قابلیت هایی از آن بی بهره ایم.


با حرف کارها به سرانجام نمی رسد / باید وارد میدان عمل شد

غلامحسن صفری ویایه؛ قریب به ۲۷ سال است که ساکن منجیل می باشم و به شغل فروش محصولات زیتون مبادرت نموده ام. با شروع بهره برداری از آزادراه متاسفانه رونق بازار منجیل از بین رفت. توان مالی ما نیز به اندازه ای نبود که دست به سرمایه گذاری در عرصه های دیگر بزنیم. در همین راستا رایزنی های مختلفی صورت گرفت تا مجتمعی را به بهره برداری برسانیم و حتی موفق به اخذ مجوزهای اولیه شدیم اما متاسفانه به دلیل توان مالی ضعیف بعضی از همکاران این امر به سرانجام نرسید. با بهره برداری از آزادراه قریب به چهل مغازه در منجیل به تعطیلی کشیده شده و ما شاهد مهاجرت مردمان این دیار هستیم.

زیر ساخت های این شهر مناسب نیست و رمپ ورود و خروج که بارها قول آن داده شده عملی نشد و این عوامل دست به دست هم داده تا مسافر رغبتی برای ورود به شهر منجیل نداشته باشد. شهر منجیل پتانسیل خوبی جهت جذب گردشگر دارد و نمایندگان ادوار مختلف قول های فراوانی در این زمینه داده اند اما متاسفانه شهروندان منجیل چیزی را لمس نکرده اند. نماینده فعلی نیز در سخنان خود قول هایی داده اند اما با حرف کارها به سرانجام نمی رسد و باید وارد میدان عمل شوند. شما در نظر بگیرید اگر خانواده ای بخواهد به تهران برود این شهر فاقد ترمینال، ایستگاه و یا اتوبان مناسب است. مشکل دیگر شهر منجیل آب شرب آن است. آب این شهر به هیچ وجه قابل شرب نیست و این برمی گردد به پوسیدگی و رسوب لوله های آب. مردم به ناچار از دستگاه های تصفیه خانگی استفاده می کنند و گاهاً مجبورا دبه به دست به هرزویل و یا رودبار بروند تا آب شرب مورد نیاز خود را تهیه کنند.


مشکلات منجیل در رأس وعده های انتخاباتی است

هادی نبات پور از کسبه شهر منجیل؛ حدود ۱۴ سال است که در شهر منجیل اشتغال دارم. در رابطه با مشکلات این شهر که دیگر خنده دار شده و صحبت از آن تکراری به نظر می رسد. این شهر همت مسئولین را می خواهد تا دوباره جان بگیرد و ما شاهد جذب توریست باشیم و بازار این شهر رونق بگیرد. منجیل فضاهای مختلفی اعم از جزیره، سرو، جنگل و نیروگاه بادی دارد، ظرفیت دیگری که می توان از آن استفاده کرد و شاید به آن اشاره ای نشده باشد تعریف پلی بین منجیل و طارم است، تا مردم طارم و منجیل به راحتی بتوانند در این دو شهر تردد نمایند که خود باعث رونق می شود. در حال حاضر مسیر ارتباطی شهر طارم به لوشان فراهم است اما می توان از منجیل به سیاهپوش با احداث یک پل این زمان برای طی مسافت را از ۳۰ دقیقه به کمتر از ۱۰ دقیقه کاهش دادکه باعث مراودات بیشتر بین دو شهر منجیل و طارم خواهد بود. مشکلات تکراری منجیل موضوع اصلی وعده های کاندیداها در ایام انتخابات شده است در حالی که این مشکلات بسیار سطحی بوده و در شأن این شهر نیست.

 

منجیل نیاز به یک اراده ملی دارد تا یکی دیگر از مشکلات اصلی این شهر که همان آب شرب آن می باشد مرتفع گردد. اراده ای که منجر به تعویض زیرساخت های آبی آن شود و اقدام به احداث یک تصفیه خانه پیشرفته نماید. مابقی مشکلات شهر منجیل بسیار سطحی است و با همت مسئولین امر براحتی قابل حل می باشد. مردم اخیرا از برنامه و کارهایی که در دوره جدید شورا صورت گرفته رضایت دارند. منجیل زمانی شهر ارواح بود ولی اخیرا با نورپردازی هایی که صورت گرفته به زیبایی این شهر افزوده شده است.


منجیل از رونق افتاد

احمدرضا معانی یکی دیگر از بازاریان؛ این شهر با مشکلات ریزو درشت فراوانی اعم از آنتن دهی اپراتورها، شبکه های دیجیتال، رمپ ورود و خروج، نوسانات زیاد برق که آسیب های فراوانی به دستگاه های برقی می رساند مواجه است. با بهره برداری از آزادراه به مشکلات این شهر دوچندان افزوده شد و منجیل از رونق افتاد.

 

اگر مسافران از داخل شهر منجیل تردد نکند و از بازار آن خرید نکند به نسبت آن درآمد بازاریان این شهر که از مسافر تامین می شد کاهش میابد و همین امر زنجیز وار به دیگر کاسبان که نیازی به تردد مسافران نمی دیدند آسیب رساند. در نتیجه میزان مهاجرت به شهرها و استان های دیگر زیاد شد.

کلیدواژه ها :

این خبر را به اشتراک بگذارید :