تاریخ انتشار: چهار شنبه 6 سپتامبر 2017 | 16:54 ب.ظ
قصه ی پر غصه ی ورزش روستای گنجه
جامعه مترقی امروزی با وجود ارتقای تکنولوژی و تمدن و پیشرفت های معجزه آسای علمی و اجتماعی، مشکلات و پیچیدگی های خاص خود را دارد و انسان های معاصر، در حیات اجتماعی و فردی با این مشکلات دست و پنجه نرم می کنند.

شکوفه های زیتون/ ابن علی کریمی گنجه- مردمان این دوره، با وجود فعالیت های اجتماعی فراوان به قول شاملو شاعر نو پرداز معاصر همچو ” کوه ها با همند و تنهایند / همچو ما با همان تنهایان.” و اگر چه چون مهره های شطرنج در کنار هم و در تعامل با همند ولی”تنهایی” و شاید احساس تنهایی یکی از ویژگی های بارز جامعه امروزی است برخلاف جامعه ی سنتی که چندین نسل ( پدر، فرزندان و نوادگان) در یک مجموعه و فضای خانوادگی واحد می زیستند و هیچ گونه احساس تنهایی در ضمیر و زندگیشان دیده نمی شد. کسانی این گفته بنده را تصدیق خواهند کرد که بیش از پنجاه بهار از عمرشان سپری شده باشد چرا که یا خود اینگونه زندگی را در جامعه روستایی تجربه کرده اند و آزموده اند و یا شاهد عینی اینگونه زندگی ها بوده اند.

اگر هزار و اندی سال پیش، حکیم ابوالقاسم فردوسی، شاعر توانای ملی ایران زمین، راستی و راست کرداری را در ارتباط مستقیم با نیرومندی جسم و روان انسان ها دانسته است و کژی و کژ رفتاری و کاستی انسان ها را مرتبط با سستی و تنبلی او می دانسته است و در این باره بیت دل نشین و پرمغز سروده است :

ز نیرو بود مرد را راستی                                     

ز سستی کژی آید و کاستی

امروزه غالب جامعه شناسان و نظریه پردازان علوم اجتماعی _ ضمن تایید گفته حکیم فردوسی _ با هزاران دلیل و برهان علمی و جامعه شناسانه بر این باورند که: یکی از شاخصه های اصلی  و تاثیر گذار، که بطور جدی از آسیب های اجتماعی جامعه انسانی، جلوگیری می نماید؛ ورزش و پرداختن به فعالیت های مستمر و مداوم ورزشی است.

ورزش و فعالیت های مداوم ورزشی علاوه بر این که سلامت جسم و روان ما انسانها را تامین و تضمین می کند مزیت ها و خوبی های دیگری نیز دارد: از یک سو، از تنهایی و افسردگی انسان ها، که بیماری شایع قرن است؛ جلوگیری می کند و از دیگر سو، جلوی آسیب های دامن گیر اجتماعی را، همچون: اعتیاد، فساد های اخلاقی و اجتماعی و … بطور جدی و کاربردی می گیرد.

جامعه روستایی گنجه، که از نظر قومی زبانی و اداب و رسوم حاکم بر آن، با روستاهای مجاور خود، تفاوت های چشم گیری داشته و دارد و دارای بضاعت ها و توانایی های قابل توجه است به طور مثال، این جامعه در نیمه دوم سال پنجاه و دهه سال شصت شمسی از نشاط و شادابی فراوانی برخودار بوده به گونه ای که جوانان این روستا در دوره ی زمانی فوق در زمینه فعالیت های ورزشی در منطقه شهرت و آوازه ای بهم رسانده بودند و در ورزش هایی چون: فوتبال( با داشتن حداقل سه تیم فوتبال بزرگسالان، جوانان و نونهالان ) و نیز در رشته کشتی محلی ( گیله مردی) همیشه در میادین ورزشی و مسابقات دوره ای شهرستان حرفی برای گفتن داشتند و اغلب جز تیم های ورزشی مطرح و رده بالای شهرستان بوده اند  و هم سطح با تیم های شهر منجیل، رودبار و لوشان قرار داشته اند مصداق بارز این گفته عضویت تعدادی از فوتبالیست های این روستا در تیم های باشگاهی استان گیلان بوده است. (1)

افزون بر توانایی ذاتی جوانان ورزشکار این روستا ، رونق و رفاه اقتصادی به سبب وجود کارخانجات مستقر در روستا و ایجاد فضاهای ورزشی، در محوطه ی کارخانه روغن کشی و کفش ملی و وجود زمین فوتبال خاکی در حاشیه و مجاورت کارخانه روغن کشی، از دلایل پیشرفت ورزش در روستا و علاقمندی شدید جوانان به ورزش بوده است.

پرسش اصلی این نوشتار – که در حقیقت پرسش همه ورزشکاران و ورزش دوستان روستا نیز می باشد – این است که چرا با وجود استعداد های فطری فراوان در بین جوانان روستا، در حال حاضر دیگر از آن همه شور و اشتیاق ورزشی خبری نیست و نیز از فعالیت های منسجم و سازمان یافته ی تیم های ورزشی، که غالبا با امکانات شخصی افراد ورزشکار و بدون پشتیبانی مسئولان و نهاد های ورزشی شهرستان، اداره می شد دیگر نشانی نیست. به قول معروف:

نه از تاک، نشان است و نه از تاک نشان!!

در کنار علل و عوامل مختلف این افول، یا به اصطلاح عامیانه این پسرفت ورزشی، بی توجهی و سهل انگاری و مسئولیت نشناسی مسئولان تربیت بدنی و ورزشی شهرستان و مهمتر از آن، بی مسئولیتی و بی درایتی و ندانم کاری مسئول ورزش روستایی عشایری شهرستان رودبار از دلایل و علل اصلی این عقب ماندگی ورزشی روستاست که هم زمینه ی افسردگی و دلمردگی جوانان روستا را سبب شده است و هم آمار آسیب های اجتماعی را در منطقه به طور چشمگیری افزایش داده است.

مشکل دیگری که برای اهل ورزش پیش آمده است این است که فضاهای ورزشی نسبت به چهل سال پیش نه تنها توسعه و افزایش نیافته است؛ بلکه کاهش نیز داشته است به گونه ای که دیگر نشانی از محوطه ی ورزشی کارخانه روغن کشی گنجه نیست و نیز در چند سال اخیر به علت طرح ملی که می بایست با توجه به قانون و مقررات مصرحه و بخشنامه های مربوطه، نسبت به ساخت زمین فوتبال معادل فضای ورزشی قبلی اقدام به عمل می آوردند که متاسفانه نه آنان فضای معوض را برای ورزشکاران در نظر گرفتند و نه مسئولان ورزشی و ورزش روستایی عشایری پیگیر مطالبات به حق شدند ؟!

در پایان مقاله درخواست نویسنده و اهالی روستا و ورزشکاران از مسئولان ورزشی این است که جبران مافات نمایند و کاستی ها و نقیصه های گذشته را برطرف سازند و نسبت به پیگیری به حق مطالبات ورزشی جوانان روستا که حقوقشان در این چند سال اخیر پایمال شده است اقدام فوری و شایسته ای به عمل آورند و با تعامل با مسئولان تربیت بدنی و مسئولان پروژه ی ملی راه آهن رشت – قزوین (2)و همچنین با هماهنگی و استمداد از اعضای محترم شورای روستایی گنجه ، نسبت به احداث زمین فوتبال (جایگزین زمین فوتبال قبلی ) توسط شرکت راه آهن که حق قانونی اهالی گنجه است ؛ اقدام درخور و بایسته ای معمول دارند.چرا که خواسته اهالی و جوانان ورزشکار و ورزش دوست روستا این است که :اگر مسئولین ورزشی نمی توانند فضاهای ورزشی را توسعه و افزایش دهند ؛ لا اقل فضاهای قبلی را حفظ و حراست نمایند تا روحیه ورزشی در روستا همچون گذشته حفظ شود حکایت و حدیث اهالی با مسئولان ورزشی این است که : قاچ زین را بچسبند ؛ اسب سواری پیش کششان و یا :

از طلا گشتن پشیمان گشته ایم                                    

مرحمت فرما و مارا مس کنید

پانوشت ها

1)نگارنده این مقاله، برخود واجب می بیند که نسبت به ورزشکاران افتخار آفرین گذشته ی این خطه ، احساس دَین کند ؛ چرا که به آنان ارادت داشته و رفاقت کرده است.بزرگانی چون:

الف) شادروان محمد ابراهیمی ( که بزرگ بود و از اهالی امروز) و نیز یکی از بازیکنان تیم فوتبال الکتریک گیلان. همچنین نامبرده برای ورزشکاران منطقه ، الگو و اسوه خوبی بود که شوربختانه در واقعه جانگداز زلزله ی شصت و نه ، بسوی معبود پرکشید.

ب)شادروان پهلوان صفدر کوهی که در کشتی گیله مردی صاحب مقام بود و در کشتی آزاد استان به مقام نائب قهرمانی سنگین وزنان رسید. علاوه بر این ، بعنوان بازیکن و سرپرست تیم های ورزشی ایفای نقش می کرد و عمدتا با هزینه های شخصی، تیم ها را اداره می کرد.

ج)شایان ذکر است که تعداد افراد تاثیر گذار ورزشی در روستای گنجه اندک نبوده است آنانی که هم در میادین ورزشی افتخار آفرینی کرده اند و هم اخلاق پهلوانی و جوانمردی را در بین ورزشکاران توسعه و ترویج دادند.وارستگان و شادروانانی چون : جانعلی فلاح، محمد کریم، اردشیر اصغری، مرتضی اشجاری، مراد ابراهیمی و….. خداوند همه آنان را با شهدا محشور گرداند.

2)در راستای تحقق امر احداث زمین فوتبال توسط مسئولان شرکت راه آهن می توان از ارتباط خوب یکی از همشهریان خدوم که در وزارت راه و شهرسازی مشغول به کار هستند استفاده کرد.

آخرين اخبار
پر بحث ترين
اسپرو
#
تابناك وب
تابناك وب
محل كد آمار