شکوفه های زیتون- در سالهای اخیر ورزش شهرستان در رشته های رزمی شاهد ظهور ستاره هایی بوده است که در مسابقات کشور خوش درخشیده اند. یکی از این ورزشکاران جوان و خوش آتیه علی لطفی است که با کسب قهرمانی در مسابقات کشوری موفق شد به اردوی تیم ملی راه یابد. در این شماره از هفته نامه شکوفه های زیتون به سراغ این جوان جویای نام دیار صلح و دوستی رفته ایم و با او به گفتگو نشسته ایم که در ادامه ماحصل آن از نظر شما همراهان همیشگی خواهد گذشت. با ما همراه باشید.

*خودتان را معرفی کنید

علی لطفی، ۱۸ سال دارم و سال آخر رشته انسانی هستم. در رده سنی جوانان، وزن ۶۹ کیلوگرم رشته ورزشی بوکس فعالیت دارم.

*ورزش را از چه زمانی آغاز کردی؟

از خرداد ماه ۹۱ بود که با تکواندو وارد عرصه ورزشی شدم اما بعد از مدتی به دلیل اینکه پسر عمه ام بوکس تمرین می کرد وارد این رشته شدم که به مرور زمان باعث علاقه من به این رشته شد که در حال حاضر این رشته را ادامه می دهم

*درباره رشته بوکس برایمان بگو

برخلاف آنچه در بین عامه مردم گفته می شود، این رشته اصلا خشن نیست. بوکس با روح و جسم انسان سرو کار دارد و باید عاشق این رشته باشی تا بتوانی ادامه دهی

*اکنون زیر نظر چه افرادی تمرین می کنی؟

در رستم آباد زیر نظر حسین دادخواه، در شهرستان محمود بابایی و مربی های استانی فرهاد راحل، سعید کوهی و امین قاسمی پور می باشند که در این فرصت از همه این عزیزان تشکر و قدردانی می کنم.

*از سوابق ورزشی خود بگو. افتخاراتی که تاکنون موفق به کسب آن شده ای

از سالی که وارد این عرصه شدم بعد از سه سال به مسابقات استانی راه یافتم که البته در شهرستان مقام اول را داشتم و توانستم به مقام دومی استان دست یابم. بعد از آن سه سال پیاپی مقام اول استان را کسب نمودم. در دو سال گذشته نائب قهرمان و امسال نیز قهرمان کشور شدم. در سه دوره عضو تیم ملی بودم و امسال نیز توانستم به عضویت آن در بیایم.

*ورزش بوکس در شهرستان رودبار چه جایگاهی دارد؟ چه میزان به این ورزش پرداخته می شود؟

نمی توان گفت به این ورزش اهمیت می دهند چون امکانات خاصی نداریم. بعد از مدت ها در شهر منجیل یک رینگ راه اندازی کرده اند اما در شهر رستم آباد که اتفاقا بوکس طرفداران بسیاری دارد از وجود امکانات محروم هستیم. بنابراین اگر ورزشکاری بخواهد از راه های دور و نزدیک بر روی رینگ تمرین کند باید به شهر منجیل برود. ما اکنون فقط با یک کیسه بوکس تمرین می کنیم.

*در شهرستان مسابقات بوکس برگزار می شود؟

در سال به ندرت بین یک الی دو مسابقه در شهرستان برگزار می شود که نهایتا ۳۰ نفر در این مسابقات شرکت می کنند.

*از شیرین ترین و تلخ ترین خاطرات ورزشی ات بگو

این دوره از مسابقات قرار بود در استان دیگری برگزار می شود که بعد با خبر شدیم که مسابقات در گیلان برگزار خواهد شد که برای آن آمادگی آنچنانی نداشتم و برای این مسابقات تنها دو هفته فرصت داشتیم که با تمرینات شبانه روزی توانستم به مقام اول این مسابقات دست یابم و این شیرین ترین خاطره من بود.

*و تلخ ترین؟

در رده سنی نوجوانان مسابقات انتخابی آسیایی تیم ملی دو حریف داشتم که هر دوی آنها را ناک اوت کردم. اما بعد از مدتی به من اطلاع دادند که اکنون در رده سنی جوانان هستی و من پذیرفتم اما بعد از مدتی متوجه شدم من هنوز جزء نوجوانان محسوب می شوم اما دیگر دیر شده بود و حریفی که ناک اوت کرده بودم به مسابقات آسیایی اعزام شده بود. این بدترین خاطره من بود.

*رمز موفقیت علی لطفی در چه چیزهایی است؟

به بوکس تنها به عنوان یک ورزش نگاه نکردم و این ورزش همه ی زندگی من شده است، اگر مدتی تمرین نکنم انگار چیزی را از دست داده ام

*در روز چه میزان تمرین می کنی؟

در روز دو و گاهی سه  نوبت تمرین می کنم

*چه مسابقاتی در آینده در پیش داری؟

اگر بتوانم به خوبی در تیم ملی خودم را نشان دهم می توانم در مسابقات آسیایی که هفت ماه دیگر برگزار می شود حضور یابم

*اکنون از استان گیلان چند نفر به اردوی تیم ملی راه یافته اند؟

از استان چهار نفر موفق به راه یابی به اردوی تیم ملی شده اند که در این بین تنها من رودباری هستم

*از محمدحسین علیپور که در کنار شما به این مسابقات اعزام شده بود بگو

محمدحسین علیپور برای این مسابقات بسیار آماده بود اما در حین مسابقات بعلت مصدومیت از ناحیه کتف برایش اتفاق افتاد که نتوانست به مسابقه های خود ادامه دهد.

*تاکنون برای خودت مصدومیتی پیش آمده است؟

بله در چند نوبت مصدومیت هایی داشتم که خوشبختانه جزئی بوده اند

*بعد از کسب این مقام ها آیا از شما تجلیل هایی صورت گرفته است؟

در ادوار گذشته هیچگونه تجلیلی صورت نگرفته است و اگر مراسمی هم بوده توسط خانواده ام تدارک دیده شده است. اما اخیرا برای راهیابی به تیم ملی در فرمانداری از من و برخی از ورزشکاران تجلیل بعمل آمد که برای من این توجه دلگرمی و قوت قلب بود.

*نقش خانواده در کسب موفقیت را به چه اندازه می بینی؟

توان توصیف حمایت های خانواده را ندارم فقط می توانم از آنها تشکر کنم.

*خانواده مانع شما برای فعالیت در بوکس نمی شدند؟

اوایل خیلی مانعم می شدند بخصوص زمان هایی که از تحصیل عقب می افتادم اما بعد ها که شاهد مقام های من بودند همیشه از من حمایت کردند و در همه مسابقات در کنار من حضور دارند.

*کسب عناوین مختلف استانی و کشوری چه تاثیری در دوستان و اطرافیان دارد؟

افراد زیادی بوده اند که با دیدن قهرمانی ها و موفقیت های من ترغیب شده اند و پا به این عرصه گذاشته اند و اکنون شاید جزء رقبای من محسوب می شوند.

*میزان استعدادهای این رشته ورزشی در شهرستان چه می باشد؟

در رده های سنی نونهالان و نوجوانان شاهد استعدادهای خوب و فراوانی هستیم که با بها دادن به آنها می توانیم شاهد کسب نتایج خوبی در این رشته باشیم.

*یک سری حواشی و درگیری هایی در حین مسابقه اخیر شما پیش آمد. کمی راجع به این حواشی توضیح دهید.

در آن بازی من تا اواسط راند دوم از حریف عقب افتاده بودم. آقای قاسم پور اواسط راند دوم به من روحیه داد و من با تمام قوا تلاش کردم با برد آن مسابقه را به پایان برسانم. از اواسط راند دوم تا اواخر راند سوم من فقط مشت زدم که باعث شد دو امتیاز از حریف پیش بیافتم که موجب اعتراض تیم حریف شد. در این مسابقات شش داور حضور دارند که امکان حق خوری و تقلب وجود ندارد. در کل چنین جوی در مسابقات مختلف وجود دارد.

*چه اهدافی برای خودت در آینده متصور شده ای ؟

هدف هر ورزشکاری کسب مدال طلای المپیک است و من نیز تلاش می کنم تا به این هدف دست یابم

*سخن پایانی

در پایان جا دارد از خانواده ام، مربیانم و مسئولین شهرستان به ویژه نماینده و فرماندار شهرستان که در مسابقه اخیر من حضور داشتند کمال تشکر را داشته باشم و از آنها بخواهم که امکانات بیشتری را در اختیار ورزشکاران این رشته قرار دهند.

جوادکاظمی تکلیمی 

این خبر را به اشتراک بگذارید :