تاریخ انتشار: یکشنبه ۷ مهر ۱۳۹۸ | ۱۸:۵۰ ب.ظ
بررسی وضعیت ایستگاه های آتش نشانی شهرستان رودبار؛ وضعیت قرمز آتش نشانی ها
شکوفه های زیتون– هفتمین روز از ماه مهر به پاس قدردانی از رشادت‌های آتش نشانان روز ملی آتش نشانی و ایمنی نامگذاری شده است. هفتم مهرماه سال ۱۳۵۹ پالایشگاه آبادان در جنگ ایران و عراق از سوی دشمن مورد حمله هوایی قرار گرفت. پس از این اتفاق آتشنشانان برای اطفای حریق وارد عمل شدند اما […]

شکوفه های زیتون– هفتمین روز از ماه مهر به پاس قدردانی از رشادت‌های آتش نشانان روز ملی آتش نشانی و ایمنی نامگذاری شده است. هفتم مهرماه سال ۱۳۵۹ پالایشگاه آبادان در جنگ ایران و عراق از سوی دشمن مورد حمله هوایی قرار گرفت. پس از این اتفاق آتشنشانان برای اطفای حریق وارد عمل شدند اما این بار آتش تنها دشمن آنها نبود، بلکه در حین اطفای حریق بار دیگر این پالایشگاه بمباران شد و تعداد زیادی از آتشنشانان در این حادثه شهید شدند.

حدود ۲۰ سال پس از این اتفاق یعنی در سال ۷۹ ستاد هماهنگی امور ایمنی آتش نشانی کشور پیشنهاد داد تا به بهانه این اتفاق هفتم مهر به عنوان روز ملی آتشنشانی و ایمنی نامگذاری شود و شورای عالی انقلاب فرهنگی نیز آن را تصویب کرد. جنگ آتش نشانان با آتش تمامی ندارد و آنها وقتی در ایستگاه صدای آژیر را بشنوند لحظه‌ای را برای رسیدن به محل حادثه تلف نمی‌کنند تا هر چه زودتر برای نجات جان و مال مردم به دل حادثه بزنند. رشادت‌های آتشنشانان داستان‌های فراوانی دارد که بخش بسیاری از این داستان‌ها را ایثار و از خودگذشتگی تشکیل می‌دهد. شهرستان رودبار با داشتن هفت شهر دارای هفت ایستگاه آتش نشانی با امکانات کم و بیش است که حتی یک مورد از آنها نیز نتوانسته نقش یک ایستگاه کامل را به خوبی ایفا کند. شهرستان رودبار سرزمینی با باغات صعب العبور حتی روی نقاط بلند و کوه ها، مراتع پهناور، مجاورت با جنگل های هیرکانی با شرایطی بدون امکان دسترسی، داشتن آزادراه بدون ورودی مناسب برای یک خودروی آتش نشانی (خصوصاً در محدوده منجیل و لوشان)، شهرستانی با حجم بالای ورود مسافرانی که گاهی حتی کوچکترین نکات ایمنی برای برافروختن آتش در طبیعت را رعایت نمی کنند…

این عوامل بیرونی برای یک ایستگاه آتشنشانی همانند تله هایی است که یک آتشنشان باید بتواند از آنها گذر کرده و خود را به مقصد برساند که آن مقصد تازه اول راه است و اطفاء حریق با هر وسیله ای که در دسترس باشد باید صورت پذیرد. مشخص است که شهرستان رودبار شرایط نامناسبی را می گذراند.

اما چرا؟! به این دلیل که اطفاء یک حریق بزرگ در یک نقطه از این شهرستان به راحتی از عهده یک ایستگاه کوچک با امکانات ناقص آن بر نمی آید و برای حل این مشکل تمام ایستگاه های شهرستان در این امر بسیج می شوند و گاه کار به جایی می رسد که تقاضای کمک از پادگان نیروی دریایی ارتش در شهر منجیل می شود. حال تصور کنید در این شرایط به صورت همزمان حریق دیگری در یکی دیگر از مناطق این شهرستان صورت پذیرد در چنین شرایطی تکلیف چیست؟!

آیا تعداد ماموران و ایستگاه های آتش نشانی شهرستان آن گونه که در استانداردها تعریف شده است تقسیم بندی گردیده؟! استانداردهای تعریف شده بیانگر وجود یک مامور آتش نشانی به ازای هر ۲۵۰۰ نفر جمعیت و وجود یک ایستگاه آتش نشانی به ازای هر ۵۰ هزار نفر جمعیت می باشد. شخصی که به تنهایی یک ایستگاه آتشنشانی در منطقه ی وسیع عمارلو را اداره می کند و حتی در ساعاتی که حریق وجود ندارد الزاماً باید در شهرداری فعالیت داشته باشد، آیا می تواند در مواقع ضروری خود را به محل حادثه برساند و یک تنه، یکه و تنها حریق را اطفاء کند؟!

قبول که کشورمان در تجهیز لوازم آتش نشانی بسیار بسیار عقب تر از کشور های پیشرفته است و ما در این زمینه دچار ضعف های فراوانی هستیم و شهرستانی همچون رودبار نیز از تبعات آن مصون نمانده اما کمبود امکانات آن هم، همسطح با دیگر شهرستان های گیلان و کمبود نیرو در این ایستگاه ها را با هیچ منطقی نمی توان توجیه نمود! در شرایط بحران و آتش سوزی وجود حتی سه نفر برای اطفاء یک حریق کافی نیست چه رسد به اینکه تنها یک نفر بخواهد این کار را انجام دهد.

اگر بخواهیم شهر دیگری را در این مقال مثال بزنیم به نام یکی دیگر از شهرهای کوچک شهرستان رودبار یعنی توتکابن برمی خوریم.  شهری کوچک که ایستگاه آتش نشانی آن دارای تنها ۸۰ متر شیلنگ آب برای اطفاء یک حریق می باشد. در این شرایط باید گفت دور از ذهن نیست که در صورتی که یک حریق با شرایط دسترسی سخت و با فاصله ای بیش از ۹۰ متر از مسیر خودرو رخ دهد ما شاهد این باشیم که آتش نشانان این ایستگاه با استفاده از وسایلی همچون سطل این آتش را خاموش می کنند! آتش نشانان در صحنه ی آتش فقط یک هدف را می شناسند و آن تنها خاموش کردن آتش است آن هم به هر وسیله ای که بشود!! اما چرا باید در شهرستانی همچون رودبار شرایط به گونه ای شود که آتش نشانان با این حجم از کمبود ها مواجه گردند!!

مدتی قبل ضیائی فرماندار شهرستان رودبار در بازدیدی سرزده از آتش نشانی شهر رستم آباد در این ایستگاه حاضر شد و حتی در تماسی تلفنی اظهار آتش سوزی در نقطه ای از این شهر را کرد؛ شاید وی انتظار پاسخی با صدای خواب آلوده و بی اهمیت بودن این امر برای ماموران این ایستگاه را نداشت! اما نتیجه غیر از این نبود! ماموران این ایستگاه که در خواب بودند حتی زحمت سرکشی به محوطه بیرونی این ایستگاه را به خود ندادند و با این شرایط اظهار داشتند که در کمتر از پنج دقیقه خود را به سر صحنه های حریق می رسانند! اما پس از دقایقی فرماندار با پیگیری های خود متوجه شد که اصلا هیچ یک از خودروهای آتش نشانی این ایستگاه سالم نیستند و تنها خودروی قابل استفاده آنها به علت نقص فنی از اجرای عملیات امداد عاجز است و باید از ایستگاه توتکابن برای عملیات آتش نشانی کمک بگیرند و این یعنی عمق یک فاجعه!!!

با تمام این تفاسیر باید گفت امکانات و منابع مالی محدود است و نیروهای آتش نشانی شهرستان رودبار همچون سایر مناطق این کشور جوانانی هستند که با هدفی مقدس به میدان می روند و خالصانه تنها با یک هدف به دل آتش زده و انسان ها را تنها برای انسانیت نجات می دهند اما مسئولان شهرستان در این میان چه وظیفه ای دارند؟ تأمین پوشش مناسب و ضد حریق کمترین کاری است که یک مسئول می تواند انجام دهد تا در نتیجه آن حداقل بتواند جان یک مامور آتش نشانی را در برابر صدمات مصون بدارد! نیروی آتش نشانی که در دورترین نقطه ی این شهرستان شهر بره سر مشغول به فعالیت است و حتی یک لباس ضد حریق ندارد! آتش نشانی که با خانه های چوبی و جنگل های هیرکانی چشم در چشم است و امکان حریق آن ها نیز بسیار بالاست و سایه ی حادثه ای هولناک که جان وی را به خطر بیاندازد برایش بسیار نزدیک است.

شاید اصلی ترین نیاز های یک ایستگاه آتش نشانی در شهرهای کوچک این شهرستان تامین لباس مناسب برای ماموران، تامین شیلنگ هایی با متراژ بالا و مهیا نمودن کپسول های خاموش کننده سالم و در تعداد مکفی باشد و داشتن حداقل یک خودرو سالم و بی نقص با مخزن آب ذخیره بالا، چرا که شاید رفع این کمبود ها بتواند کمی خیال این ماموران را راحت کند. در ادامه این گزارش جدولی از تجهیزات و امکانات اولیه آتش نشانی های هفت شهر شهرستان رودبار جمع آوری گردیده است که نظر شما خوانندگان گرامی را به آن جلب می نماییم. مدیران شهری و مسئولین ایستگاه های آتش نشانی در شهرهای رودبار، منجیل، لوشان، بره سر، جیرنده و رستم آباد در این گزارش همراهی ویژه ای را داشتند که هفته نامه شکوفه های زیتون از آنان کمال قدردانی و تشکر را دارد. گفتنی است رسولی نیا شهردار توتکابن در تهیه این گزارش هیچگونه همکاری را با خبرنگار این نشریه به عمل نیاورد و علیرغم نامه نگاری و تماس های مکرر تلفنی از پاسخگویی در این زمینه به دلایل واهی خودداری نمود. شایان ذکر است بارها شاهد عدم همکاری شهرداری توتکابن با این رسانه بوده ایم و علیرغم تاکیدات موکد فرماندار نسبت به پاسخگو بودن مدیران شهرستان به رسانه ها این عدم تمکین جای تأمل دارد.

ربابه حسن پور

آخرين اخبار
پر بحث ترين
تابناك وب
تابناك وب
تابناك وب
تابناك وب
تابناك وب
تابناك وب
محل كد آمار