تاریخ انتشار: دوشنبه ۶ آبان ۱۳۹۸ | ۱۰:۰۴ ق.ظ
گزارش ویژه شکوفه های زیتون؛ ساختمان های متروکه
چرایی عدم بهره برداری پروژه های عمرانی شهرستان رودبار شکوفه های زیتون– طرحهای عمرانی به عنوان زیربنای توسعه و شکوفایی کشور به حساب می آید و در نظام اقتصادی و بودجه بندی کشور از اهمیت خاصی برخوردار می باشد. بنابراین بخش بزرگی از بودجه کشور را به خود اختصاص می دهد. اما متاسفانه در رابطه […]

چرایی عدم بهره برداری پروژه های عمرانی شهرستان رودبار

شکوفه های زیتون– طرحهای عمرانی به عنوان زیربنای توسعه و شکوفایی کشور به حساب می آید و در نظام اقتصادی و بودجه بندی کشور از اهمیت خاصی برخوردار می باشد. بنابراین بخش بزرگی از بودجه کشور را به خود اختصاص می دهد. اما متاسفانه در رابطه با اجرای پروژه های عمرانی و زیر بنایی کشور از مرحله تصمیم، طراحی، تصویب، نحوه اجرا، مناقصه، انتخاب پیمانکار و مشاور، اجرای پروژه، کنترل و نظارت بر پروژه، تحویل و در نهایت بهره برداری طرح، مشکلات فراوانی پیش روی مجریان طرح، پیمانکاران، مشاوران و بهره برداران، یعنی همان سه رأس مثلث سازندگی کشور قرار دارد که برآیند همه این معضلات در طولانی شدن اجرای پروژه ها و بعضاً نیمه کاره ماندن آنها خود را نشان داده تا جایی که هم اکنون با تعداد بی شماری پروژه نیمه کاره و یا پروژه هایی که اصلا توجیه وجودی خود را از دست داده اند، روبرو هستیم. بنابراین سازندگی در کشور ما بخصوص در گیلان و شهرستان رودبار هم اکنون با بحران عمیقی روبرو شده که تاخیر در اجرای پروژه ها و پایین آمدن کیفیت کارها از یک سو و نابسامانی حاکم بر روابط بین عوامل سازندگی از سوی دیگر نشانگر آن می باشد.

از سوی دیگر طولانی شدن روند احداث و ساخت پروژه ها با توجه به وضعیت اقتصادی کشور و در نظر گرفتن تورم موجود مصائب خاص خود را در پی خواهد داشت. فرض کنید قصد دارید یک دست مبل بخرید. مبل مورد نظر را دو ماه پیش در بازار دیده‌اید و قیمتش هم مثلا یک میلیون تومان بوده و حالا بعد از به دست آوردن پول به فروشگاه می‌روید تا آن را بخرید. در مسیر چند پل نیمه‌کاره، ساختمان نیمه‌کاره و چندین و چند پروژه نیمه‌کاره دیگر می‌بینید که سال‌هاست در دست ساخت هستند. حالا به فروشگاه رسیده‌اید. اما در کمال تعجب متوجه می‌شوید که قیمت همان مبل ۲۰۰ هزار تومان بیشتر شده است! حالا اگر بگوییم که یکی از دلایل افزایش ۲۰۰ هزار تومانی قیمت مبل مورد نظرتان، همان پروژه‌های نیمه تمامی بوده که در مسیر دیده‌اید، احتمالا باور نمی‌کنید و ما را متهم می‌کنید که تشویش اذهان عمومی می کنیم. در حالی که اصلاً این طور نیست و کاملا حق با ماست.

برای ساخت این پروژه های نیمه کاره مقادیر قابل توجهی نقدینگی مصرف می‌شود. این پول صرف خرید منابع، مصالح، ماشین‌آلات، تجهیزات، دستمزد نیروی انسانی و سایر هزینه‌ها می‌شود. حالا اگر این پول مصرف شود ولی پروژه به بهره‌برداری نرسد، ما صرفاً مقدار زیادی نقدینگی به اقتصاد تزریق کرده‌ایم بدون اینکه محصول یا ارزش افزوده‌ای ایجاد کنیم. بر همگان واضح و مبرهن است که افزایش نقدینگی در اقتصاد، بدون ایجاد ارزش افزوده اقتصادی خاصی، یعنی افزایش تورم. نکته‌ی بسیار مهم این است که هر چه قدر تکمیل و بهره‌برداری از پروژه‌ها بیشتر به تأخیر بیافتد و هر چه قدر هم این پروژه‌ها از نظر مالی بزرگ‌تر باشند، اثر تورمی آنها شدیدتر خواهد بود. اتفاقی که بنا به دلایل مختلف، برای بسیاری از پروژه‌های کشور و استان رخ می‌دهد که این مهم در شهرستان ما بیش از هر شهرستانی به چشم می آید. در این شماره از هفته نامه شکوفه های زیتون با بررسی تنها چند مورد از پروژه ها و طرح های خدماتی و عمرانی سعی نموده ایم که چرایی عدم بهره برداری و مغفول ماندن احداث پروژه ها را مورد بررسی قرار دهیم.

نکته قابل توجه در این گزارش آن است که بدلیل وسعت جغرافیایی شهرستان رودبار و تعداد بالای پروژه های نیمه کاره و ناتمام تنها به چند مورد از آنها اشاره و مورد بررسی قرار داده ایم.


پایگاه انتقال خون


بر اساس شواهد و قرائن موجود، سابقه اولين تزريق خون در كشور ما به سالهاي ابتدايي دهه ۲۰ هجري شمسي بر مي گردد. در آن سالها با توجه به نوپا بودن طب انتقال خون و ناآشنا بودن اذهان عمومي با اين مقوله، دريافت خون از داوطلبان براي تزريق به بيماران به سختي انجام مي گرفت و راضي كردن افراد براي دادن خون عمدتاً به ابتكار عمل پزشك بستگي داشت. به تدريج با شناخته شدن ارزش حياتي تزريق خون در نجات بيماران و افزايش تجويز خون در مراكز درماني، طرح اوليه تاسيس يك سازمان مستقل براي ساماندهي سيستم تامين خون و فرآورده هاي خوني شكل گرفت و به تدريج پررنگ تر شد تا اينكه در نهايت به تاسيس سازمان ملي انتقال خون ايران در نهم مرداد ماه ۱۳۵۳ منتج گرديد. با گذشت سالها مسئولین استانی و شهرستانی وجود چنین پایگاهی را در شهرستان رودبار ضروری دانستند به همین دلیل روند احداث آن در رودبار آغاز گردید. زمين مورد نياز براي ساخت پايگاه انتقال خون رودبار از سوي فرمانداري اين شهرستان اهدا و هزينه ساخت اين ساختمان نيز توسط حاج احمد جمالي يكي از خيران شهرستان رودبار پرداخت شد و انتقال خون گيلان براي تجهيز اين پايگاه اقدام نمود.

ساخت پایگاه انتقال خون رودبار به مساحت ۳۷۵ متر مربع در سال ۱۳۸۹ آغاز و درسال ۱۳۹۲ عملیات ساختمانی آن با زیر بنای ۳۸۴ متر مربع تکمیل و پس از تجهیز کامل بخشهای اداری و فنی در تاریخ ۲۰/۰۳/۱۳۹۳ با حضور معاونت سیاسی و امنیتی استانداری گیلان و مدیران شهرستان رودبار و همچنین مدیر کل انتقال خون استان گیلان، افتتاح و به بهره برداری رسید. راه اندازي نهمين پايگاه انتقال خون استان گيلان در شهرستان رودبار حدود پنج ميليارد ريال (که سه میلیارد ریال آن توسط خیرین پرداخت شد) هزينه داشت اما پس از مدتی به علت کم بودن مراجعه کنندگان تعطیل شد. با دستور فرماندار سابق (اسماعیل میرغضنفری) این پایگاه در سال ۱۳۹۷ مجدداً افتتاح شد و یکسال فعالیت داشت. اما همچون گذشته، به دلیل کمبود مراجعه کننده این پایگاه تعطیل شد و اکنون در حالت تعلیق می باشد.

شاید یکی از اصلی ترین دلایل تعطیلی این مرکز جانمایی نامناسب آن است. اینکه چگونه مسئولین وقت تصمیم گرفتند این ساختمان را در شهرک ولیعصر رودبار بنا کنند خود جای بسی تامل دارد زیرا یکی از مهمترین دلایل عدم بهره برداری از ساختمان های اداری که تجهیزات کامل دارند، عدم جانمایی مناسب آن است. دوری از مرکز شهر دلیلی شد تا این ساختمان با تمام امکانات خود به حالت تعلیق در آید. اما نکته قابل بحث این است که چه تلاشی در سالهای اخیر برای بهره برداری از این ساختمان نوساز صورت گرفته تا از این ساختمان با امکانات و تجهیزات گران قیمت استفاده بهینه و درست شود؟ آیا به راستی شهرستانی با وسعت رودبار نمی تواند یک پایگاه انتقال خون فعال داشته باشد؟


پزشکی قانونی شهرستان رودبار


پزشکی قانونی به شکل نوین آن در ایران از حدود ۹ دهه پیش به صورت اداره‌ای وابسته به وزارت دادگستری فعالیت خود را آغاز نمود و با توسعه روش‌های کشف جرم و افزایش نیاز مجامع قضایی به خدمات پزشکی قانونی به اداره‌ کل تبدیل و در سال ۱۳۷۲ با عنایت به توسعه کمی و تخصصی‌تر شدن این خدمات با تصویب مجلس شورای اسلامی، سازمان پزشکی قانونی کشور به عنوان سازمانی مستقل و زیر نظر رئیس قوه قضاییه تأسیس شد. بر اساس آمار سال ۱۳۹۵، این سازمان با نزدیک به ۳۳۶ مرکز به بیش از یک میلیون و ۷۶۰ هزار و ۸۵۳ مراجعه کننده در سطح کشور ارائه خدمت می کند. یکی از این مراکز در شهرستان رودبار وجود دارد که کلنگ احداث آن در سال ۱۳۸۶ زده شد و تا امروز جانمایی آن سه بار تغییر کرده است. اکنون موقعیت نهایی این ساختمان در رودبار، کوی حسینی، جنب استخر فرهنگیان آموزش و پرورش می باشد. این ساختمان در حال حاضر به حال خود رها شده است و تخمین زده می شود که حدودا به مبلغ ۵۰۰ میلیون تومان اعتبار برای محوطه سازی، تکمیل ساختمان و تاسیسات زیربنایی نیاز دارد. یکی از دلایل کندی روند ساخت آن، همین مهم می باشد. تاکنون درخواست های متعددی درخصوص تامین اعتباری ۲۰۰ میلیون تومانی از سوی مسئولین ذیربط به کمیته برنامه ریزی داده شده است اما این مبلغ تأمین اعتبار نمی شود. در سالجاری مجدداً درخواست تخصیص همین مبلغ اعتبار صادر شده که با حدود ۵۰ میلیون تومان آن در کمیته برنامه ریزی شهرستان رودبار موافقت شد اما اینکه چه میزان از این مبلغ تخصیص یابد مشخص نیست.

بیش از یک دهه است که پزشکی قانونی شهرستان رودبار در یک ساختمان استیجاری واقع در خیابان امام خمینی (ره) شهر رودبار فعالیت دارد و در روزهای تعطیل بصورت کامل تعطیل است و مردم شهرستان برای دریافت خدمات از پزشکی قانونی باید به مرکز استان مراجعه نمایند. که این مهم مورد انتقاد شدید مردم قرار دارد.


خانه امید بازنشستگان رودبار


ساخت و تجهیز خانه‌ های امید از سال ۱۳۸۶ در قالب «خانه‌های مهر بازنشستگان» از محل بودجه صندوق بازنشستگی کشوری و مصوبات سفرهای استانی دولت نهم و دهم به صورت تکلیفی قانونی برای صندوق شکل گرفت. به همین جهت با پیگیری های بسیار این مرکز با امکاناتی از قبیل کانون خدمات مشاوره، خانه سلامت، مرکز ادبی، هنری، کافی نت، کافی شاپ، سالن ورزشی، مرکز فعالیت های قرآنی، خانه آموزش به ویژه در حقوق شهروندی، واحدهای مشاوره و کاریابی واحد فناوری اطلاعات با متراژ ۱۰۰۰ متر مربع و زیربنای ۷۰۰ متر مربع با یک طبقه مستقل و نیم طبقه برای کافی شاپ در پارک شهید چمران شهر رودبار در مهرماه سال ۱۳۹۵ طی مراسمی با حضور مدیرکل صندوق بازنشستگان استان گیلان و توسط معاون اول رئیس جمهور، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی و مدیرعامل صندوق بازنشستگی از طریق ویدیو کنفرانس همزمان با ۹ خانه امید در سطح کشور افتتاح شد که موجی از امید و شعف را در بین قشر بازنشسته شهرستان رودبار بوجود آورد. البته از همان روز و پس از افتتاح، خانه امید بازنشستگان شهرستان رودبار در بلاتکلیفی محض مانده و تا به امروز هیچگونه بهره برداری از آن صورت نگرفته است. هشت ميليارد ريال اعتبار صرف ساخت و تجهيز خانه اميد رودبار شده است و اهداف آن عبارتند از: تلاش برای ارتقای نشاط و امید در زندگی بازنشستگان، ایجاد تعامل، تفاهم و همبستگی میان بازنشستگان دستگاه های مختلف در هر استان، ارتباط مستمر با بازنشستگان و جلب مشارکت فعالانه آنان به منظور حضور در برنامه های مختلف، برقراری ارتباط با دستگاه های اجرایی برای آشنایی با مسائل دوران بازنشستگی و جلب مشارکت آنها، برگزای دوره های آموزشی، فرهنگی، ورزشی و تفریحی برای بازنشستگان و برقراری ارتباط و دیدار بازنشستگان با یکدیگر به منظور تبادل تجربه ها دربخش های مختلف فرهنگی، اجتماعی و…

گفتنی است خانه امید بازنشستگان تنها در چند مرکز استان در سطح کشور ساخته شده است که با پیگیری و رایزنی های رضا کاظمی تکلیمی در زمان حضورش در سازمان بازنشستگی کشور ساخت خانه امید برای شهرستان رودبار مصوب شد. ساخت و تجهیز آن در کوتاه ترین زمان ممکن به پایان رسید اما متاسفانه بهره برداری از آن که علاوه بر ایجاد اشتغال سبب نشاط در بین قشر با ارزش بازنشستگان خواهد بود همچنان مغفول مانده است.


کلینیک ویژه متخصصان


با افزایش امید به زندگی و سبک زندگی نا سالم در بین ایرانیان، افراد با بیماری های بسیاری مواجه شدند و نیاز آنها به متخصصین بیش از گذشته در جامعه احساس می شد. به همین دلیل دولت در طرح جامع سلامت تصمیم به احداث کلینیک های ویژه متخصصان در کشور را گرفت و این دستور در تمام استان ها اجرایی شد. طبق این طرح متخصصین با حضور در این کلینیک ها اقدام به مداوای بیماران می کردند. در شهرستان رودبار نیز مناقصه ساخت کلینیک در سال ۱۳۹۴ برگزار و پیمانکار پروژه مشخص گردید. روند احداث این کلینیک در وسط بازار و در سال ۱۳۹۵ آغاز شد و ساختمان با پیشرفت فیزیکی بسیاری همراه بود. اما حدود دو سال است که ساخت آن متوقف شده است. نکته قابل توجه آن است که این پروژه در طرح تحول سلامت قرار دارد و مطابق آن باید ۶۰۰ کلینیک بصورت همزمان در تمام کشور ساخته شود. اما به علت کمبود بودجه و اعتبارات روند ساخت آن در شهرستان رودبار متوقف شد. این در حالی است که کلینیک های ویژه متخصصین در دیگر شهرهای استان گیلان از جمله صومعه سرا که پس از رودبار ساخت آن آغاز شده، با پیگیری های مسئولین آنها در آستانه افتتاح قرار دارند. اما این پروژه در شهرستان رودبار همچنان مغفول مانده است.


آزمایشگاه دولتی رودبار


ساختمان این آزمایشگاه دو دهه ای می شود که نیمه کاره رها شده است. طبق اطلاعات موجود دکتر سبحان کرمی، مدیر سابق نظام پزشکی شهرستان رودبار طی نامه ای کتبی درخواست خود به شبکه بهداشت به منظور انتقال این ساختمان به نظام پزشکی را خواستار شده بود اما این اتفاق همچنان مغفول مانده است. پروژه ای که نیمه کاره رها شده است و شبکه بهداشت و درمان نیز علاوه بر اینکه خود توانایی احداث آن را ندارد حتی اجازه بهره برداری آن به نظام پزشکی را نیز نداد تا حداقل سازمان نظام پزشکی شهرستان رودبار از اجاره نشینی خارج و پس از سالها صاحب خانه شود. لازم به ذکر است سه بیمارستان دولتی شهرستان تنها در رودبار مجهز به آزمایشگاه است و قادر است که برخی از آزمایشات اولیه را انجام دهد و برای آزمایشات مهم بیماران باید به آزمایشگاه های خصوصی واقع در منجیل و یا رستم آباد مراجعه کنند.


استخر شنای فرهنگیان رودبار


کلنگ احداث استخر شنای فرهنگیان شهرستان رودبار در سال ۱۳۸۷ زده شد و تا مدتی پس از آن تاریخ روند ساخت این استخر ادامه داشت تا اینکه بدلیل کمبود اعتبار، ساخت آن متوقف شد. در فصل بهار سال ۱۳۹۷ مجدداً روند ساخت این مجموعه در پیش گرفته شد و تاکنون نیز ادامه دارد. پیشرفت های خوبی در این پروژه قابل مشاهده است. هفته گذشته طی بازدید مدیرکل نوسازی استان تنها وعده تخصیص بودجه یک میلیارد تومانی به این پروژه داده شد اما این استخر برای تکمیل شدن به حدود چهار میلیارد تومان دیگر احتیاج دارد که با گذشت زمان و وضعیت اقتصاد کشور و تورم موجود این میزان بیشتر نیز خواهد شد که مشخص نیست این استخر در چه زمانی به بهره برداری برسد.


ساختمان اداره استاندارد


این ساختمان نیز در جنب پایگاه انتقال خون شهرستان رودبار در شهرک ولیعصر واقع شده است که علیرغم ساختمان مناسبی که برای آن احداث شد اما متاسفانه کمترین بهره برداری از آن صورت می گیرد و مدیر و کارکنان آن فعالیت مستمری در آن ندارند.

 

 

 

 

 


سالن ورزشی توتکابن


در سالهای ابتدایی پس از زلزله سال ۱۳۶۹ زمینی به مساحت ۱۵۰۰ متر مربع در شهر توتکابن به اداره ورزش و جوانان شهرستان رودبار به جهت ساخت سالن ورزشی اختصاص یافت و پس از آن تاریخ، مسئولین ذیربط روند ساخت و احداث این سالن را آغاز نمودند و در همان سالها این پروژه با پیشرفت فیزیکی چشمگیری همراه شد. اما هنگامی که کارشناسان برای تخصیص اعتبار ملی به این پروژه سرکشی کردند متوجه اشکالی در این بین شدند. این مشکل نزدیک بودن سالن ورزشی به لوله ملی گاز بود. طبق استاندارد تعریف شده تمامی ساختمان ها باید حریمی ۲۵۰ متری با لوله های گاز داشته باشند اما این استاندارد برای سالن ورزشی مذکور رعایت نشده بود و تنها ۵۰ متر با لوله های گاز فاصله دارد، هنوز هم کسی نمی داند علتش چیست و چرا مسئولین با وجود مطلع بودن از این قوانین مجوز ساخت سالن ورزشی در این مکان را صادر نمودند و دقتی در جانمایی آن نداشتند. همین مهم سبب متوقف شدن روند ساخت آن شد. هزینه های بسیاری صرف ساخت این مجموعه گردید اما به سرانجام نرسید. به همین جهت مسئولین در سال ۱۳۸۶ ساخت سالن دیگری در شهر توتکابن را کلید زدند و با همکاری های صورت گرفته سالن جایگزین در سال ۱۳۹۲ به بهره برداری رسید. اما همچنان این دغدغه وجود دارد که چرا این پروژه علیرغم صرف هزینه فراوان از بیت المال بصورت نیمه کاره رها شود؟

از همین رو در سالهای گذشته اداره ورزش و جوانان شهرستان رودبار با طرحی بدنبال استفاده از آن برای ورزش هایی ازجمله کشتی، والیبال، هندبال و فوتبال ساحلی بود اما همچنان این ایده نیز سرانجامی نداشته است و در حد طرح باقی مانده است.


سالن ورزشی رستم آباد


همچون دیگر پروژه های نیمه تمام ذکر شده کلنگ احداث این سالن ورزشی هم در سال ۱۳۸۶ زده شد اما این سالن هم سرنوشت مشابه پروژه های دیگر یعنی عدم تخصیص بودجه را دارد. در حال حاضر تکمیل این سالن به حدود سه میلیارد تومان اعتبار نیاز دارد در حالی که در همان سال های ابتدایی کلنگ زنی این سالن با هزینه ای معادل ۵۰۰ میلیون تومان هم می توانست به بهره برداری برسد. در سال های ۱۳۹۱ الی ۱۳۹۳ مقداری بودجه به این پروژه تخصیص یافت که تنها صرف پرداخت مطالبات پیمانکار آن شد. پس از آن اداره ورزش و جوانان درصدد تصاحب پروژه از اداره راه و شهرسازی برآمد تا بتواند با اعتبارات ملی روند ساخت این سالن ورزشی را تسریع ببخشد اما این مهم نیز در حد وعده باقی ماند و درحال حاضر این سالن ورزشی در زمینی با مساحت ۲۵۰۰ متر مربع و ساختمانی با۱۵۰۰ متر مربع زیر بنا بصورت نیمه کاره رها شده است.


سالن ورزشی کلیشم


سالن ورزشی کلیشم که متعلق به اداره آموزش و پرورش می باشد سالهاست به حال خود رها شده است. در سال ۱۳۹۴ مبلغ ۲۵ میلیون تومان به سالن ورزشی روستای کلیشم بودجه تعلق گرفت که صرف چندین ردیف آجرکشی و احداث ستون شد. اما در ادامه روند ساخت آن متوقف گردید و ساختمان به حال خود رها شد و اکنون در حال تخریب است بطوریکه وزش باد سبب تخریب سقف آن شده است و سقفی که برای آن تعبیه شده بود نیز از بین رفته است. چرا باید این سرمایه بیت المال بلاتکلیف رها شود در حالی که جوانان روستای کلیشم هیچ فضای ورزشی در اختیار ندارند و برای ورزش باید مسافت ۳۵ کیلومتری تا جیرنده را طی کنند؟ همزمان با آغاز طرح و کلنگ زنی سالن مذکور چندین طرح مشابه آن در مناطق مختلف شهرستان آغاز شد و امروز همه ی آنها تکمیل و به بهره برداری رسیده است. نکته تاسف برانگیز آن است که دو تن از اهالی این روستا هنگامی که برای پیگیری وضعیت این سالن به ادارات مختلف مراجعه می کردند متاسفانه دچار سانحه تصادف شدند و جانشان را از دست دادند. در دوره فرماندار سابق اعلام شد که توانایی ساخت و اتمام این سالن از سوی اداره آموزش و پرورش وجود ندارد و آمادگی واگذاری آن به بخش خصوصی و یا بخش های دیگر اعلام شد اما مسئولین عملاً اراده ای برای انجام این کار را از خود نشان ندادند. ساکنان روستای کلیشم اعلام کرده اند در صورت واگذاری مسئولیت آن به مردم، اهالی کلیشم با همراهی یکدیگر هزینه های ساخت این سالن را برعهده گرفته و آن را می سازند. گفتنی است بسیج برای تکمیل این پروژه اعلام آمادگی کرده است اما شرط بر این دارد که بعد از تکمیل این سالن آن را به پایگاه بسیج روستا اهدا کند که آموزش و پرورش در این میان با این خواسته مخالف است و تمایل دارد این کار را به نام خود ثبت کند.

حمید شفائی

آخرين اخبار
پر بحث ترين
تابناك وب
تابناك وب
تابناك وب
تابناك وب
تابناك وب
تابناك وب
محل كد آمار