کد خبر : 57340
تاریخ انتشار : یکشنبه 5 ژانویه 2020 - 12:14

۲ سال پس از واقعه سانچی؛ کور سوی اُمید و تماس های مشکوک

۲ سال پس از واقعه سانچی؛ کور سوی اُمید و تماس های مشکوک

روزشمار آغاز دومین سالگرد نبرد تن به تن سیمرغ ایران با آب و آتش درحالی آغاز شده است که تراژدی «سانچی» بسان قصه هزار و یک شب، یک صفحه‌اش رنگ مرگ دارد و صفحه دیگرش از امید و بقا می‌گوید؛ ماجرای پرابهامی که هرچند برخی بر اتمام آن پافشاری می‌کنند اما شواهد و قرائن می‌گویند این معما حل‌نشده باقی مانده است؛ شواهدی مانند تماس‌های تلفنی، شاید از جنوب شرقی آسیا، شاید هم از بهشت!

به گزارش شکوفه های زیتون www. sh-zeitoun.ir

دی‌ماه سال ۱۳۹۶، سمفونی آب و آتش در سواحل شرق چین به صدا درآمد و نفتکش‌ ایرانی سانچی در دل آب، میان آتش سوخت. این حادثه که علت آن برخورد کشتی فله‌بر چینی «کریستال» با این نفتکش بود، باعث مفقودشدن ۳۲ خدمه سانچی، ۳۰ ایرانی و دو بنگلادشی شد و در نهایت با وجود تلاش تیم‌های نجات از کشورهای مختلف و همچنین مقامات ایرانی، بعد از ۹ روز سوختن در آتش در نهایت غرق شد. از این حادثه پیکر تنها سه خدمه پیدا و به ایران بازگردانده شد و سرنوشت سایر خدمه همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

سانچی که متعلق به شرکت ملی نفتکش ایران بوده و در پاناما به ثبت رسیده بود و با پرچم پاناما بر روی دریا تردد می کرد، حامل ۱۳۶ هزار تن میعانات گازی، به ارزش حدود ۶۰ میلیون دلار متعلق به شرکت ملی نفت ایران بود. این میعانات قرار بود به شرکت هانوا توتال کره جنوبی تحویل داده شود. مبداء حرکت این نفتکش عسلویه بود و هم نفتکش و هم محموله توسط یک شرکت بیمه معتبر، بیمه شده بودند. محموله این نفتکش نیز به صورت FOB (تحویل در بندر) به شرکت کره‌ای فروخته شده بود. مسئولان علت فوت خدمه سانچی در لحظه انفجار را استنشاق گازهای سمی اعلام کرده اند اما در میعانات گازی که سانچی حمل می‌کرده چنین گازی وجود نداشته است. فردای روز حادثه آنالیز گاز در فاز ۱۲ پارس جنوبی صورت گرفت. کل گاز متصاعد از آن به طور کلی چهار PPM است. بنابراین چیزی به عنوان سولفید هیدروژن در این گاز وجود ندارد. اگر فرض بگیریم که این ادعا درست است، پس چرا همچین گازی را بار سانچی کرده بودند؟ سانچی مخصوص حمل گاز نبود.

پنج روز پس از حادثه کمیته ویژه رسیدگی به وضعیت کارکنان نفتکش ایرانی تشکیل شد و برخی مسئولان به محل حادثه اعزام شدند. در آن سوی ماجرا نیز چینی‌ها اطفای حریق را به دلایل مختلف از جمله نامساعد بودن جو دائماً به تعویق می‌انداختند. چینی‌ها حجم آتش و وجود مواد فرار را مطرح می‌کردند که تا شعاع چندصدمتری و حتی چندهزار متری می‌رود و ریسک اطفاء حریق را بالا می‌برد، اما نظر ایران با توجه به اینکه تجربه جنگ و آتش سوزی کشتی‌ها را داشته این بود که خطر برطرف شده است.

اختلاف نظر در حالی بین دو کشور وجود داشت که عکس‌هایی از سانچی گرفته شده حاکی از آن بود که یکی از قایق‌های نجات سر جای خودش نیست. در کشتی کنار هر قایق نجات یک جرثقیل برای استفاده از قایق ساخته شده است و عکس‌ها نشان داده بود که از یکی از این جرثقیل‌ها برای پایین‌آوردن قایق استفاده شده است. از سوی دیگر بر تن یکی از پیکرهای پیداشده، لباس نجات بوده و این احتمال را که خدمه فرصت کافی برای پوشیدن لباس نجات و فرار را داشته‌اند، قوت بخشید. با وجود همه احتمالات، سانچی پس از ۹ روز سوختن در آتش، طی دو ساعت در دل دریا فرو رفت. درجه حرارت سانچی در ساعات و دقایق آخر تا ۹۰۰ درجه سانتیگراد بالا رفت و امکان ورود به آن وجود نداشت.

در میان همه ابهاماتی که ماجرای سانچی در دل خود داشت، ابهام زنده ماندن یا فوت خدمه سانچی، از همان لحظه نخست ایجاد شد و تاکنون که دو سال از ماجرا گذشته، ادامه دارد. چینی‌ها ادعا کرده بودند همه پرسنل سانچی در دقایق اول پس از آتش‌سوزی فوت کرده‌اند؛ ادعایی که توسط بسیاری از کارشناسان رد شد زیرا انفجار ابتدا از وسط کشتی آغاز شده بود. همچنین طبق اولین خبرها که از سوی رسانه‌های خارجی منتشر شد، پرسنل کشتی چینی پس از انفجار خود را به داخل دریا انداخته‌اند و این نشان می‌دهد تصادفی که انجام شده مرگبار نبوده است.

دریافت ۱۲۰۰ تماس مشکوک

آنچه به ابهامات موجود رنگ جدی‌تری بخشید، تماس‌های مشکوکی است که خانواده خدمه سانچی دریافت می‌کنند. از سوی دیگر با ثبت شکایت برخی از خانواده‌های خدمه سانچی در دادگاه فدرال آمریکا علیه سه فرد حقیقی و حقوقی، بار دیگر موضوع امکان زنده‌بودن خدمه کشتی، داغ‌ شده است. علی هریسچی، وکیل خانواده‌های شاکی، یکی از دلایل طرح این شکایت را دریافت تماس خانواده‌های افراد حادثه دیده عنوان کرده است. در این راستا پدر یکی از خدمه سانچی می گوید: تا کنون خانواده‌های خدمه سانچی بیش از ۱۲۰۰ تماس از جنوب شرق آسیا و نقاطی مانند مالدیو، تایوان، نیوزلند، جنوب چین و … دریافت کرده‌اند. از طرفی برای شماره همراه یکی از خدمه هر ماه هزینه رومینگ می‌آید. برای این تماس‌ها به واحد امور بین‌الملل همراه اول نامه داده‌ایم که هنوز جواب نداده‌اند. از وزارت اطلاعات هم پیگیری کردیم اما در یک صفحه جواب دادند و اعلام کردند به نتیجه نرسیدیم. این در حالی است که محمدجواد آذری جهرمی نیز در حاشیه همایش بانکداری الکترونیک، در پاسخ به پرسش درباره پیگیری تماس‌های مشکوک با خانواده‌های سرنشینان سانچی، گفت: «هیچ دستور و اطلاعی به ما داده نشده، اگر به ما دستور بدهند، امکان کشف اطلاعات درباره تماس‌ها را داریم، اما تاکنون دستوری به ما اعلام نشده است.»

اشاره‌ای که مادر یکی از خدمه سانچی درباره تماس با تلفن پسر دیگرش در کانادا می‌کند، چنین است: «پسر کوچک من در کانادا زندگی می‌کند. با تلفن او دو بار تماس گرفته شد. یک بار در خرداد‌ماه و دیگری در تابستان. یک بار از روسیه تماس گرفته شد که صحبتی نشد…. دومی از تایوان که صحبت انجام شد. به زبان انگلیسی به او گفته می‌شود که ما نگهبان برادرت هستیم. برادرت (نام او عنوان شده) گفته به شما خبر بدهیم که ما زنده بوده و در تایوان زندانی هستیم. به ما کمک کنید و برایمان وکیل بگیرید».

مادر یکی دیگر از خدمه سانچی می گوید: «پنجم خردادماه به تلفن خانه هم زنگ زده شد. ID Caller خراب بود. صدا خیلی دور بود. صدای پسرم بود، گفت: الو مامان ما خوبیم، برامون وکیل بگیرید… هرچی الو الو کردم، قطع شد. بلافاصله به مخابرات رفتم. کد اصلی برای روسیه بود، دو شماره آخر برای قزاقستان». این تماس‌ها مختص این خانواده نیست و برای افراد دیگری نیز تکرار شده است؛ از پیام‌هایی که از واتس‌آپ یا تلگرام خدمه به موبایلشان دریافت می‌کنند یا پیام‌هایی که ارسال شده و تیک می‌خورد. یکی دیگر از خانواده‌ها که نخواست نامش فاش شود، موضوع دیگری را مطرح می‌کند که بیش از پیش، شرایط را پیچیده می‌کند.

مادر یکی از خدمه سانچی نیز با تاکید بر اینکه ۷۰ تماس دریافتی داشته است، می گوید: من با پسرم صحبت نکردم. از خارج با من تماس گرفتند. به زبان انگلیسی با یکی از بستگانم که مصاحبه نمی‌کند، صحبت کردند.

وی تاکید کرد: در حال حاضر حقوق فقط به خانواده‌هایی پرداخت می‌شود که گواهی فوت را امضا کرده‌اند و با وجود اینکه آقای شریعتمداری، وزیر رفاه تاکید کرد حقوق ما پرداخت شود، به ما معترضان حقوقی پرداخت نمی‌شود.

همسر یکی از خدمه که نخواست نامش فاش شود، می‌گوید: «ماهی، دوماهی یک‌بار بین ۹۰ تا صد هزار تومان هزینه خط تلفن همسرم است و هربار نیز هزینه آن را پرداخت می‌کنم تا شاید در آینده بتوانم راهی برای برقراری ارتباط با او داشته باشم». او معتقد است: «این هزینه نمی‌تواند صرفا به اینترنت بازگردد، هرچند حتی اگر بپذیریم که هزینه آن مربوط به اینترنت است، چگونه می‌توان پذیرفت که این خط موبایل در آب بتواند کماکان برقرار باشد؟». در گفت‌وگویی که با کارشناسان امور مشترکین داشته، آن‌ها گفته‌اند اگر سیم‌کارت در آب افتاده یا سوخته باشد، اینترنت آن قطع خواهد شد. او در ادامه می‌افزاید: ۱۰ شب با همان خط همسرم تماس گرفتم، اما در دسترس نبود و پس از ۱۲ شب نیز که تماس گرفتم مدام اعلام می‌کرد که خط او خاموش است.

او به مراجعه پیشین خود به سفارت چین اشاره کرده و می‌گوید: وقتی تابستان به سفارت چین مراجعه کرده بودیم، از ما تک‌تک می‌پرسیدند که از کجا آمدید و دوباره به داخل سفارت برمی‌گشتند. به آن‌ها گفتیم ما می‌دانیم زنده هستند، فقط بگویید چه زمان برمی‌گردند؟ یکی از آن‌ها هم وقتی با حال پریشان خانواده‌ها روبه‌رو شده بود، پاسخ داده بود: «بله درسته، می‌دانیم چه می‌گویید، اما ما نمی‌توانیم به شما حرفی بزنیم».

از خانواده‌ها اصرار، از مسئولان انکار!

این مباحث در حالی از سوی خانواده‌های خدمه سانچی مطرح می‌شود که مسئولان مختلف مجدداً سناریوی ربوده‌شدن خدمه سانچی را تکذیب کردند. محمد راستاد مدیرعامل سازمان بنادر و دریانوردی در این‌باره گفت: چنین سناریویی به هیچ وجه تأیید نمی‌شود چرا که در همان زمان همه دستگاه‌های دولتی و متولی در کشور به اضافه پنج کشور دیگر طی بررسی‌ها و ارزیابی‌های خود به این نتیجه رسیدند که تمام دریانوردان و ملوانان سانچی در زمان وقوع این سانحه جان خود را از دست داده‌اند. وی درباره اینکه چرا کارکنان کشتی چینی کریستال که با سانچی برخورد کرد، نجات یافتند گفته که « ابعاد و نوع نفتکش سانچی با کشتی کریستال که از سانچی کوچک‌تر است قابل مقایسه نیست. قدرت مانور سانچی با توجه به ابعاد سانچی و سنگین بودن و نوع محموله آن با کشتی کریستال قابل مقایسه نیست. »

همچنین شهرام فرحبد مدیر بازرگانی شرکت ملی نفتکش ایران اعلام کرده است که برخی تلاش می‌کنند از احساسات پاک خانواده‌ها سوء استفاده کنند. صدها ساعت بررسی و همچنین اطلاعات جعبه سیاه کشتی سانچی، بیانگر این است که امکان زنده‌ماندن خدمه شجاع این کشتی وجود نداشته و این عزیزان در همان لحظات اولیه بر اثر استنشاق دود ناشی از گازهای سمی جان خود را از دست داده‌اند. به گفته او با قایق نجات نمی‌توان صدها مایل حرکت کرد و این قایق تنها برای دور شدن از مکان حادثه تا رسیدن گروه‌های نجات است و اگر پرسنل سانچی از قایق نجات استفاده می‌کردند، قطعا پیدا می‌شدند. علی‌رغم اینکه برخی از این خانواده‌ها می‌گویند بیش از ۱۲۰۰ تماس ناشناس داشته‌اند، چرا حتی یکی از تماس‌ها واقعی نبوده و هیچ کدام از این خانواده‌ها نتوانسته‌اند بعد از گذشت ۲ سال یک تماس تلفنی موفق داشته باشند؟ چرا فقط این چند خانواده تماس تلفنی مشکوک دریافت می‌کنند و مابقی ۲۲ خانواده دیگر این تماس ها را ندارند؟ اولین سوالی که بعد از شنیدن این حرف‌ها ممکن است در ذهن هر کسی پیش بیاید این است که اساساً چه دلیلی برای این کار وجود دارد؟ مثلا برنامه‌ریزی شده که یک کشتی با کشتی دیگری برخورد کند، عده‌ای با قایق نجات پیاده شوند و پرسنل را به جایی ببرند و دو سال هم بگذرد که چه نتیجه‌ای حاصل شود؟ قطعاً کسی که این نقشه را برنامه‌ریزی کرده باید هدفی داشته باشد. برای مثال دزدان دریایی نیز در قبال نگهداری افراد درخواست پول می‌کنند یا هدفی دارند اما از این سناریوی ادعایی چیده‌شده، هدفی استنباط نمی‌شود و اگر قطعا اسناد و مدارکی وجود داشت، مقامات دستور پیگیری می‌دادند، ولی این سناریو واقعی نیست. فرحبد، دلیل نجات پرسنل کشتی چینی کریستال که با سانچی برخورد داشته را ۳ عامل می‌داند. دلیل اول اینکه انفجاری در کشتی کریستال اتفاق نیافتاده، اما سانچی به دلیل محموله میعانات به سرعت آتش گرفته و منفجر شده است. دلیل دوم جهت وزش باد در آن محدوده بوده که آتش و موج انفجار را به سمت اتاق کنترل سانچی هدایت و از کشتی کریستال دور کرده است. دلیل سوم نیز جانمایی قایق نجات در کشتی کریستال است. قایق نجات در این کشتی در قسمت انتهایی آن قرار داشته که از حادثه حداکثر فاصله را داشته و امکان فرار را به پرسنل کشتی کریستال داده است. مدیربازرگانی شرکت ملی نفتکش همچنین درباره قایق‌های نجات سانچی که مورد استفاده قرارگرفته است، گفت: «شواهد، مدارک و اسناد موجود همگی نشان دهنده این موضوع است که از قایق‌های نجات استفاده نشده است چرا که لاشه سوخته قایق‌های نجات، کپسول‌های اکسیژن و مخزن سوخت سوخته، اما استفاده نشده است.

فرحبد، در حالی گفته که قایق نجات استفاده نشده که یک روز پس از حادثه، مدیرعامل شرکت ملی نفتکش گفته بود که «یکی از قایق‌های نجات نفتکش حادثه دیده سانچی از این کشتی جدا شده و این خود امیدواری کوچکی است مبنی بر اینکه احتمال زنده ماندن خدمه وجود دارد.»

واکاوی ادعای اخیر خانواده قربانیان سانچی

نکته آنجاست که بر اساس گفته‌های خانواده‌های معترض صوتی که از جعبه سیاه (VDR) در این جلسه پخش شده، نسخه سانسورشده صوت اصلی است و چرا شرکت ملی نفتکش، این بخش از اصوات جعبه سیاه را سانسور می‌کند؟ این مقام مسئول در شرکت ملی نفتکش به موردی اشاره می‌کند که خانواده‌ها، چه معترض و چه افرادی که مرگ خدمه را پذیرفته‌اند، بر آن اصرار دارند؛ خروج کشتی از زیر آب و برش آن.

سکوت در برابر خواسته‌های خانواده‌های خدمه سانچی با توضیحاتی که شرکت ملی نفتکش ایران منتشر کرده مواردی است که با مدارک مورد ادعای خانواده‌ها در این زمینه در تناقض است.

تناقضاتی آشکار در جوابیه شرکت ملی نفتکش

مطابق بررسی‌های دقیق اطلاعات جعبه سیاه سانچی، جعبه سیاه کشتی کریستال و حتی جعبه‌های سیاه کشتی‌های اطراف سانحه و جست‌وجوی وسیع محل سانحه، تا ابعاد وسیع هیچ نشانه‌ای از خروج خدمه کشتی وجود ندارد؛ پس چگونه ممکن است این خدمه به گروگان گرفته شده باشند؟ این گفته در حالی مطرح می‌شود که طبق ادعای برخی خانواده‌ها مکالمه‌ای که در جعبه سیاه شکل گرفته و در اختیار آن‌ها قرار دارد، برخلاف ادعای مطرح‌شده، دستور خروج از کشتی صادر شده است؛ بنابراین سؤال اینجاست چرا شرکت ملی نفتکش ایران قصد دارد ماجرا را وارونه جلوه دهد؟

سوختن سانچی در آتش با حرارت بیش از ۹۰۰ درجه سانتی‌گراد

رئیس امور بیمه و دعاوی شرکت ملی نفتکش در‌این‌باره گفته است: «ما از همان ساعات اولیه وقوع این سانحه، به تمام شرکت‌های معتبر دنیا اعلام کردیم هر شرکتی که می‌تواند بحث غواصی و تفحص را انجام دهد، ما بدون هیچ محدودیتی در هزینه، با آن‌ها قرارداد خواهیم بست. با مجرب‌ترین تیم‌های داخلی و بین‌المللی قرارداد بستیم و کارشناسان سابق شرکت اسمیت به‌عنوان بهترین شرکت امداد و نجات دریایی دنیا را به استخدام خود درآوردیم. تیم‌های غواصی و عملیات زیر آبی، بیش از ۵۰ روز در محل سانحه به انجام عملیات غواصی و ارسال ربات زیرآبی برای تصویربرداری از لاشه کشتی و بررسی ابعاد مختلف مربوط به انجام عملیات تفحص شهدا، برش‌زدن کشتی، ورود به کشتی و… پرداختند.

در نامه مکتوبی که از سوی «هانس وان رویج» و «جیکوب هاگن دراپ»، اعضای سابق تیم عملیات شرکت اسمیت، به شرکت ملی نفتکش ارسال شده است، پس از بررسی همه‌جانبه و انجام مطالعات تخصصی اعلام شده امکان انجام عملیات تفحص یا بالاکشیدن لاشه کشتی سانچی وجود ندارد. تیم‌های مجرب کارشناسی داخلی و بین‌المللی به ما اعلام کرده‌اند طبق بررسی کلیه تصاویر دریافتی و با لحاظ تمام شرایط و جوانب حادثه و هشت روزی که سانچی در آتش با درجه حرارت بیش از ۹۰۰ درجه سانتی‌گراد سوخت و ذوب‌شدن آن بر اثر حرارت و فشار ناشی از غرق‌شدن، نمی‌توان به یافتن نشانه‌ای از پیکر شهدا امیدوار بود. به عبارت دیگر، در شرایط فعلی این کشتی، احتمال موفقیت در یافتن نشانه‌ای از پیکر شهدای سانچی غیرممکن است».

برومندی: تکذیب می‌کنیم

برومندی نایب‌رئیس کمیسیون امنیت ملی که خود نیز در کمیته پیگیری حادثه  به عنوان نماینده مجلس با ربیعی وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی در چین حضور داشت با بیان اینکه «ما این موضوع (تماس‌های مشکوک با خانواده‌ها) را پیگیری کرده‌ایم و آن را کاملا تکذیب می‌کنیم» می گوید: «آنچه به مردم گفته‌ایم، کاملا درست است و تماسی برقرار نشده است و از اساس چنین چیزی صحت ندارد!». این‌همه در حالی است که ۱۲ خانواده به‌طور مستمر بر برقراری تماس‌های مشکوک تأکید دارند و در هفته گذشته، در اعتراض به بی‌تفاوتی مسئولان و عدم پاسخ‌گویی‌شان در مقابل سفارت چین، وزارت امور خارجه و نهاد ریاست‌جمهوری تجمع کرده بودند.

مدارک موجود است

مادر یکی از سرنشینان کشتی در واکنش به صحبت‌های این نماینده مجلس در گفت‌وگویی که با او داشت، به مواردی اشاره می‌کند. او درباره مکالمه‌ای که با این نماینده مجلس داشت، می‌گوید: «با آقای برومندی، نایب‌رئیس کمیسیون امنیت ملی که در زمان اتفاق به چین رفته بود هم حرف زدم. او گفته بود که این تماس‌ها کار دشمنان است، گفتم شما روشن کن آن فرد چطور شماره پسر من در کانادا را دارد؟ می‌گویم مدرک دارم، شما می‌گویید شایعه است؟ این حرف، چه معنایی دارد؟ آقای برومندی گفت: چرا به خانواده‌های دیگر زنگ نزدند؟ می‌گویم نمی‌دانم، اما با ما تماس گرفته شده، شاید آن‌ها ترسیده‌اند که حرفی نمی‌زنند».

او در بخش دیگری از این گفت و گو به مورد مهمی اشاره می‌کند: «ما صدای جعبه سیاه (VDR) را به‌صورت کامل داریم که کاپیتان عروجی با افسر سوم صحبت می‌کند و می‌گوید حجم آتش بالاست و نمی‌شود مهارش کرد و زنگ اخطار را می‌زند که هم روی عرشه بیایند و دستور مستقیم خروج از کشتی را صادر می‌کند. این بخش از وی‌دی‌آر به چه دلیل سانسور شده است؟».

در مقابل، برومندی از او خواسته که مدارک را در اختیار آن‌ها قرار دهد و چنین پاسخ می‌شنود: «حاضریم؛ به شرطی که کمک کنید. باید در جلسه‌ای که وی‌دی‌آر را می‌گذاریم، افرادی مثل آقای شریعتمداری یا آقای جهانگیری حضور داشته باشند. گفتیم شما نمی‌توانید از ما گله کنید، از سال قبل بار‌ها برای اینکه به ما کمک کنید به مجلس، وزارت خارجه، وزارت کار و… آمدیم، اما کاری نکردید. اگر وکیل بگیریم هم نمی‌توانید گله‌ای داشته باشید»

تذکر کتبی به شریعتمداری

در همین زمینه، محمود صادقی، عضو فراکسیون شفافیت، نیز در تذکری کتبی خطاب به وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی که مالکیت شرکت ملی نفتکش را دارد، خواستار شفافیت در این زمینه شد. در این تذکر کتبی آمده: «با توجه به تردید‌ها و ابهاماتی که درباره سرنوشت سرنشینان کشتی سانچی وجود دارد، چرا به اعتراض‌ خانواده‌های آن‌ها پاسخ شفاف و مستندی ارائه نمی‌کنید؟».

ربیعی: خانواده‌ها شماره‌های مشکوک را در اختیار مسئولان قرار دهند

علی ربیعی، وزیر پیشین تعاون، کار و رفاه اجتماعی (سهام‌دار اصلی شرکت ملی نفتکش) و مسئول کمیته ویژه رسیدگی به حادثه نفتکش ایرانی نیز چنین تماس‌هایی را بعید می‌داند و تأکید می‌کند که امکان زنده‌ماندن آن‌ها چیزی نزدیک به صفر است. او البته سعی دارد در این زمینه اظهارنظری نداشته باشد، درعین‌حال به مراجعه خانواده‌ها در زمان تصدی خود بر وزارت کار اشاره کرده و می‌گوید: «آن زمان که مراجعه کردند یک شماره دادند که پیگیری کنیم، اما این تماس به‌هیچ‌وجه برقرار نشده بود. حالا اگر باز هم فکر می‌کنند تماسی دارند می‌توانند با مراجعه به وزارت اطلاعات این موضوع را پیگیری کنند».

ضرورت تشکیل کمیته حقیقت‌یاب

در اینجا، شاید درخواستی درخور باشد که کمیته حقیقت‌یاب درباره پیگیری این تماس‌ها تشکیل شده و همچنین مسئولان نسبت به برگزاری جلساتی با خانواده‌های معترض که مدارکی متقن درباره حیات سرنشینان سانچی در اختیار دارند، اقدام کنند. در آخرین دقایق جعبه سیاه گفته می‌شود قایق‌های نجات را آماده کنید. اولین کشتی ۱۲ ساعت بعد از حادثه به سانچی رسیده است. ۱۲ ساعت بعد از حادثه کسی در کشتی مانده؟ می‌گویند قایق نجات بیرون نیامده. پس کجاست؟ اگر سوخته باید لاشه‌اش باشد.

اکنون دو سال از حادثه سانچی می گذرد و همچنان تردید ها و ابهامات فراوانی در این زمینه وجود دارد که امیدواریم با ورود نهاد های مسئول به آن بپردازند و نسبت به شفافیت نقاط کور این حادثه اقدام نمایند. زیرا همچنان اذهان عمومی نسبت به آن منتظر روشنگری است./ ایسنا، فرارو، جماران

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.